Newsletterra

, zure izen-ematea bideratu da.

Komisariotza graduondoko ikasketetan formakuntza emango da zinema edo ikusentzunezko arteak xede dituzten era guztietako programen kontzeptualizazio, garapen, kudeaketa eta hedapenean

Alde batetik, ikastaroak ofizio honen berezitasuna definitu nahi du, etorkizunerako proiekzio handiko lanbidea baita, baina oraindik epistemologia propio baten ezagutza behar duena. Espezialitate honen bitartez, kuradoretza zinematografikoari buruzko emari teoriko zabala jasoko dute ikasleek-neurri batean arte plastikoen kuradoriatik jasoa dena- eta programazioan dauden tradizio eta eskola desberdinetako ekarpenak bereganatuko dituzte. Partaide bakoitzaren irizpide eta begiratu berezia lantzeaz gainera, zinema proiektuak garatzeko lanabesak emango zaizkie ikasleei, kutxa beltzean nahiz zurian eta ideia fasetik exekuzio fasera bitartean aritzeko tresnak. Espezialitateak, gainera, zaintzailearen ikerlana, lan kritikoa, saiakera eta akademia lana bultzatzen du. Gure ustetan, ez dago kuradore lanik ikerketa lanik gabe, mundu akademikoan gara daitekeen bezain zorrotza eta sakona, baina kasu honetan ez da testu zientifiko batean gauzatzen, eta proiektu publiko batean baizik (erakusketa, katalogoa, programa, jaialdia…).

Ikasketa hauen ezaugarri nagusietako bat da lana sortzen duten erakundeekiko etengabeko harremanean egiten dela, lanbide eta irakaskuntza ildoak estu-estu lotuta, erakundeok eraikin berean ari baitira eta kuradoretza proiektu aski desberdinak baitituzte, esaterako Tabakalerarena edota Donostia Zinemaldiarena.

Komisariotza Saileko koordinatzailea María Palacios Cruz komisarioa (Tate Britain, Londres; Union Docs, New York; Cinematek, Brusela; Impakt, Utrecht; Centre Pompidou, Paris…) eta irakaslea (Ecole de Recherche Graphique eta Academie Royale des Beaux-Arts, Bruselan, eta Kingston University eta Central Saint Martins, Londresen) da. Zinemari eta mugimenduko irudiari buruzko argitalpenak eta liburuak idazten ditu, eta The Visible Press diziplina artistiko horretan espezializatutako Londreseko editorialaren kofundatzailea da. Belgikako Courtisane jaialdiko arduraduna izan zen, eta, egun, LUXen zuzendari-laguntzailea da. Banatzaile horrek egoitza Londresen du, eta zinema independente eta esperimentalaren banatzaile garrantzitsuenetako bat da mundu osoan.

 

 

Irakasgai komunak

  • Zinemaren materialitatearen historia

    Moduloa: 2

    Zinemaren materialitate (optikoak eta haptikoak ere) adina zinema dago. Gai honek zinematograforako hurbilpena proposatzen du bere materialitatetik abiatuta. Zedarri teknologikorik nabarmenenak ez ezik, diskurtso artistiko zehatzak sortzen irudiaren materialitateak lagundu duen moduen argitzea du helburu. Material fotokimiko sentsiblearen materialitatean zentratuko da asignatura hasera batean, eta aurrera ahala (erresoluzio, testura, kolorea) eta ikusentzunezkoen beste euskarri batzuei jarriko die arreta, magnetikoei bezala digitalei

  • Zinemagilearen pentsamendua

    Moduloa: 3

    Sormenaren teoriara zinemagileek beraiek egindako hurbilketa, filma egin aurretik edo egin ostean: filma proiektu moduan edo bere obrari buruzko gogoeta moduan. Metodologia tradizionaletatik urrundutako pentsamendu zinematografikoaren irakurketaz gain, zinemagileen teoriak, kasu guztietan, diziplinaren dilema estetiko oinarrizkoetarako hurbilketa saiatzen du. Gaiak jartzen die arreta hurbilketa intuitibo soil eta ez erreflexiboei ere, sormenaren arrazionalizatzearen kontrakoei.

  • Pinturari eta zinemari buruzko gogoetak

    Moduloa: 4

    Irudi finkoen eta irudi mugikorren arteko elkarrizketa bat da, Alfred Hitchcock-en eta Michelangelo Antonioni-ren zenbait filmen analisi zehatzetik abiatzen dena. Sortzen ari den arte berriak, zinemak, ekarpen handi bat dakar: ikerketa optikoa; eta bere ekinaldia definituta, gailu bisual berriekin eta antzinakoekin hitz egiten du. Delitu imaginarioa eta delituaren imajinarioa, horixe da bere lehen ekarpena.

  • Artxibo filmikoa: egungo eztabaidak eta etorkizuneko ikuspegiak

    Moduloa: 5

    Ikasgai honetan, EQZEko ikasleek zinema artxiboen teoriaren eta praktikaren hainbat alderdi jorratuko dituzte. Hainbat Bilduma Politika alderatuko ditugu, oinarrian duten funts instituzionala eta diskurtsiboa ulertzeko. Oraintsuko zaharberritze kasuez jardungo dugu, eta hausnarketa lan bat egingo dugu, zaharberritze prozesuan hartutako erabaki praktikoek eta etikoek oinarri dituzten ikuspegien (edo esparru teorikoen) inguruan. Berrerabilpenaz ere hitz egingo dugu, artxiboko filmak berrerabiltzen dituzten hainbat proiektu aztertuz (adibidez, aurkitutako filmazioak, instalazioak eta programak). Mintegian, artxibo zinematografikoen arloko egungo eztabaida batzuk aztertuko ditugu (adibidez, analogikoa/digitala, materialaren aldaketa, hautaketa edo nork erabakitzen duen “ondare zinematografikoa"” zer den), eta ikertzaileak eta artxibozainak biltzen dituzten joera berriak identifikatuko ditugu.

  • (hiru) Artxibategien mapa

    Moduloa: 5

    Ikasgai honetan, EQZEko ikasleek beren eginkizuna (sorkuntza, ikerketa edo zaintzakoa) berenganatzeko aukera proposatzen da oroimen zinematografiko eta ikusentzunezkoa esploratze modura, zinemaren hiru aldiak aintzat hartuta: iragana, memoriarekin lotuta dagoena; orainaldia, ekintzarekin lotuta dagoena; eta etorkizuna, proiekzioarekin lotuta dagoena. Sustrai filosofikoak dituen proposamen honek arazo historiko, kultural edo politiko garaikideei buruzko hausnarketa planteatzen du, profanazioaren kontzeptuak (Giorgio Agamben) eta sorkuntza egintzaren kontzeptuak (Gilles Deleuze) eskaintzen dituzten esparru kontzeptualetik begiratuta.

  • Zinegilearen tailer-estudioan

    Moduloa: 5

    Seigarren modulua abuztuaren erdialdera hasten da, eta erdi-presentziala da. Ikasleek ikasi dutena aplikatzeko garaia da, dela praktika profesionaletan, dela master amaierako proiektuetan lan eginez, banakakoak nahiz taldekoak izan. En 2018 el responsable del taller fue José Luis Torres Leiva, en 2019 Camilo Restrepo.

  • Zinemaren historia(k)

    Moduloak: 1, 2, 3, 4, 5

    Nolakoa izango litzateke zinemaren etengabeko historia etengabe berriro idazteko iturriak behin eta berriro berrikusiko balira? Borgesen mikrokontakizun moduko galdera honek aurten abian jarriko dugun ziklo-ikasgai honetara eramaten gaitu. Ikasturte guztietan, zinemako profesional bati eskatzen diogu (zinemagileak, artistak, teorikoak, etab.) zinemaren historiako film onenak hautatzea, izenburu horietatik abiatuta (nolabait kanonikoa, nolabait pertsonala, nolabait abismala, nolabait kronologikoa) zineen istorioak litekeenen edo ez litekeenen inguruan hausnartzen jarraitzeko. 

Ibilbideko irakasgaiak

  • Komisariotza filmikoaren berezitasunak

    Moduloa: 1

    Zinema-erakusketaren inguruko hausnarketa zinemarekin batera joan da sortu zenetik, baina haren kontzeptualizazioa oso gai berria da, oraindik sistematizatze-fasean dagoena. Ikasgai honen helburua da zinema-kuraduriaren nolakotasun bereizgarriak identifikatzea, arte bisualen eta zinemaren arloen artean baitago. Jarduera “berezia” da, baina beste jarduera ugari multzokatzen dituena ere bai: “komisarioa” programatzailea, ekoizlea, kritikoa, irakaslea, idazlea… ere bada, edo Serge Daneyren hitzetan, passeurra. Adibide historikoetatik abiatuta (orain gutxikoak eta urrunagokoak), zinema-komisariotzari buruz hitz egingo dugu, kontuan izanda haren aniztasuna eta zehaztasuna, sorkuntzaren eragile-zeregina, eta zinema-erakusketaren espazio berriak zabaltzean duen ardura. María Palacios Cruz eta Ricardo Matos Caborekin.

  • Idazketa eta pentsaera kritikoa (I)

    Moduloa: 2

    Ikasgai honek bi atal ditu, eta ikasturte osoan zehar egituratuta dago. Bere oinarrian daude zinemaren inguruko pentsaera kritikoa aktibatzeko beharra eta pentsaera hori ariketen eta irakurgaien bidez modu praktikoan garatzeko moduak bilatzeko beharra. Ikasgaiaren lehen atalean, irudien eta soinuen inguruko idazkera lantzen da. Bigarrenean, berriz, irudi eta soinuen bidezko idazkera.

  • Programazio-ereduak, irizpideak, eskolak eta paradigmak (I eta II)

    Moduloa: 3

    Ikasgaiak xehe-xehe lantzen ditu zinema-programazioaren paradigmak, bai denboran erregularrak direnak (filmoteketakoak eta zentro egonkorretakoak) bai denboran kontzentratutakoak (jaialdi eta ekitaldi puntualetakoak). Ikasgaiak ibilbide historiko eta kontzeptual bat proposatzen du, eta arreta berezia ematen die programazioa “filmak muntatzeko” arte bilakatu duten autoreei, espazioei eta proiektu espezifikoei. Ikasleei beharrezko tresnak emango zaizkie programazio-egoera desberdinetan jarrera kritikoz joka dezaten, eta gai izan daitezen aurre egiteko artxiboko irudiekin eta soinu-materialekin lan egitean batzuetan sortzen diren erronka praktiko eta etikoei. Zinemagintzaren historian programazioak, jakintzak eta idazketak izan duten harremana landuko dugu.

  • Komisariotza, bitartekaritza eta publikoak

    Moduloak: 3, 4

    “Komisariotza jendaurrean egiten den ikasketa-prozesu bat da”. Hein handi batean, komisariotza artelanaren eta gizartearen arteko bitartekaritza lana da. Azkenean, haren lan guztia esparru publikora bideratua dagoen arren, funtsezkoa da prozesu horretan amaierako komunikazioa eta bitartekaritza lantzea, erraz dezan bien arteko nolabaiteko bihurkaritasuna, hartu-emana, elkarrizketa eta elkar aberastea, artistarena edo zinemagilearena barne. Ikasgaiak publikoen ikuspegi heterogeneo eta plural batez lantzen ditu gai horiek.

  • Programazio-ereduak, irizpideak, eskolak eta paradigmak (III)

    Moduloa: 4

    3. moduluan hasitako lanari jarraikiz, ikasgai honetan zinemaren programazioa jorratuko da kasu espezifikoen ikuspegitik, bai denboran modu erregularrean banatzen direnak (filmoteketan eta zentro egonkorretan) bai denboran kontzentratuta izaten direnak (jaialdiak eta ekitaldi puntualak). Programazio-kontu kontzeptualak landuko dira, baita praktikoak eta antolakuntzakoak ere (adibidez, aurrekontuak, finantzazioa, eskubideak negoziatzea, ikustea eta abar).

  • "Hipotesiak" argitalpena

    Moduloak: 3, 4, 5

    EQZEk Komisariotza espezialitatearen esku uzten du hamabost hilabete horien kontakizuna egiteko eta zinemaren belaunaldiko ikuspegi horrekin hobekien bat egiten duen forma emateko erantzukizuna. Kontakizun horri ere Hipotesiak deitzen diogu, eta iraganaren kronika bat baino, zinemari buruzko hipotesien proiekzio bat dela esan dezakegu, ikasleak dauden tokitik egindakoa. Orain arte, kontakizun horrek argitalpen edo liburu forma hartu izan du, baina beste formarik ere izan dezake.  Horrela, bada, Hipotesiak kontakizunaren bitartez, zinemaren etorkizunari egindako begiratua proiektatu nahi da, etorkizuneko aitzinirudiak eta erronkak, promozioz promozio, protagonista izango direnen eskutik.

  • Komisarioa ekoizle

    Moduloa: 5

    Komisarioak sarri eragile lana du film-proiektu bat irudikatzean eta kudeatzean. Paraleloki, ekoizpenak edo ikus-entzunezko proiektu bat erakusketa-esparrutik kanpo laguntzeak ekar dezake kuraduriari lotutako ezaugarriak esku hartzea. Modulu honek zereginen hibridazio hori jorratzen du, eta bereziki nabarmentzen du zein zaila den kategoria zurrun edo patroi errepikagarri gisa irudikatzea. Komisario-ekoizle gisa aritzeak dimentsio performatiboa du, izendatzeko bi hitzen artean marratxoa behar izatetik hasita: lanaren mugak ekintzak zehazten ditu, proiektu bakoitzak eskatzen duenaren espezifikotasunaren erreakzio moduan.

  • Mugimenduko irudien zirkulazioa

    Moduloa: 5

    Irudiak ez dira inoiz gaur bezain libreki ibili baina, era berean, inoiz ez dira egon hain kontrolpean. Erreprodukzio digitalak irudiak bikoizteko eta kontsumitzeko aukera mugagabeak ekarri ditu: eskuragarritasun eta barreiadura handiagoa eskaintzen ditu baina, aldi berean, zalantzak sortzen dira irudien egilearen eta benetakotasunaren gainean. Ikasgai honek hiru zati ditu, eta mugimenduko irudien zirkulazioari buruzko hausnarketak biltzen ditu, bai zinemaren eremuan, bai arte garaikidearen eremuan: zinemako produkzio eta banaketatik zinema esperimentaleko kooperatibetara eta arte galerien edizio mugatuetara; irudien bakartasunari eta erreproduzigarritasunari buruzko alderdietatik alderdi juridiko eta zuzenbidezkoetara.

Aukerako irakasgaiak

  • Ikus-entzunezko ondarearen hastapenak eta historia

    Moduloa: 1

    Ikus-entzunezko egintzaren industria izaerak berarekin ekarri du arlo horretako aurrerapen teknologikoek benetako kataklismoak eragitea bere historian. Azken 120 urteetan, atrakzio zinematik zinema narratibora igarotzeak, metraje luzeko filmak programazio oinarri gisa estandarizatzeak, soinu, kolore edo pantaila zabala eskala handian erabiltzen hasteak, zelulosa nitratoa euskarri fotokimiko gisa erabiltzeari uzteak edo irudien sorkuntza, hedapen eta merkaturatzean bitarteko elektronikoak eta teknologia digitala sartzeak eragin dute ondoriozko hizkuntza iraultzak sortzea eta baita materiala suntsitzeko boladak izatea ere. Horiek artxibo zinematografikoak sortzera bultzatu zituzten partikularrak eta administrazioak. Bost eskola hauek ikus-entzunezko lanaren erreproduzigarritasunari eta haren adierazpenei buruzko oinarri teorikoa aurkeztuko dute, industriak erabiltzen dituen prozesuez gainera –eta, horrenbestez, artxiboetan daudenak– hiru denbora tarte handi desberdinetan: 1896-1930, 1930-1980 eta 1980-2010. Santiago Aguilar, Luciano Berriatua, Alfonso del Amo eta Laura Cortés Selvaren parte-hartzearekin.

  • Jatorrizko emultsioen artea

    Moduloa: 1

    Emultsio fotokimiko artisauen produkzioa ezagutzen hasteko proposamena egiten da tailerrean. Arkeologia filmikoa da tailerraren abiapuntu, baina sorkuntzarekin lotutako alderdi garaikide ugari agerian uzten ditu. Materialtasunaren historian interesa dutenentzako tailerra da, baina zinema ideiak, irudiak eta soinu banda biltegiratzeko bitartekotzat ez ezik, pentsamendu, irudi eta soinu horiek sortzen eta modu aktiboan desitxuratzen dituen materialtzat ere hartzen duten zinemagileei ere zuzentzen zaie.

  • Artisten irudiak mugimenduan eta dokumentalaren bira

    Moduloa: 1

    Ikasgai honetan, aztertuko da dokumentalak zergatik eta nola hartu duen hainbesteko indarra mugimenduko irudien jardun garaikidean, eta arreta berezia jarriko da dokumentalaren formarekin erlazionatutako uste tradizionalak eta objektibotasunarekin, benetakotasunarekin eta berehalakotasunarekin duten lotura zalantzan jartzen dituzten filmetan. Ikusiko dugu hainbat artista-zinemagilek errealitatearen eta haren irudikapenaren arteko erlazio konplexuak eta askotarikoak ikertu dituztela. Harreman horiek zinemaren tradizio dokumental luzea hedatu, zabaldu eta gezurtatzen dute, gaur egungo baldintza sozial, geopolitiko eta teknologikoen argitan.

  • Hodeien dramaturgia

    Moduloa: 1

    Nefologia-tailer laburra zinemagileentzat, non ibilbide labur bat egiten den pinturaren historian hodeien irudikapenean, zeruak behatzeko oinarrizko tresnak bilatzen diren eta hodeiek zineman duten garrantziaz hausnartzen den. "Zeruko pantailara" hurbiltzeko modu bat, irudiak irudikatu eta proiektatzeko espazio bat, pinturaren historia zinemarenarekin lotzen duena.

  • Ametsa soinu

    Moduloa: 1

    Ametsaren prozesuak ez ditugu sarri, edo ez ditugu inoiz, entzumenarekin lotzen. Arrazoi biologiko soila izango du horrek, seguruenik: amesten dugun bitartean, bertan behera uzten dugu ikusmena, beste irudi birtual batzuez gozatzeko. Entzumena, baina, beti dugu adi. Beti dago prest atsedenak ikusmenari nahitaez dakarkion sakrifizioa konpentsatzeko. Beraz, arraroa izan badaiteke ere, ez dago amets soinudunik. Ametsetako edozein soinuk ezinbestean egon behar du irudi bati lotua, izan irudi abstraktua, izan figuratiboa. Tailer honek hausnarketa bat proposatzen du lozorroko entzutearen inguruan (iheslaria, arretarik gabea, subjektiboa, urrunekoa, zehaztugabea…), entzunaldien, entzute-saioen, eztabaiden, grabazioen eta narrazioen bidez. Asmoa da gure soinu-narratibak eraikitzeko oinarrizko kontzeptuak berraztertzea (soinu-diseinua, narratiba klasikoak, ahozkotasuna…), soinu-bitartekoak hizkera moduan ematen dituen aukerak birpentsatzeko. Gonbidapen bat, argirik gabeko, letrarik gabeko eta eserlekurik gabeko zinema imajinatzeko, azken finean, irudiaren amets bat imajinatzeko.

  • Film in space

    Moduloak: 1, 2, 3, 4, 5, 6

    Tabakalerak Berlinen bizi den Florian Wüst editore, artista eta zinema kuradoreari eskatu zion kuradoretza lana egiteko zinema esperimentalaren historiarekin eta gaur egunera arteko ordenagailu bidezko artearekin eta bideo-artearekin lotutako bi zinema erakusketa handitan. Lehenengo edizioa, “Zin Ex. Abstrakziotik algoritmora”, 2020aren amaieran inauguratuko da, eta lau hilabeteko iraupena izango du, proiekzio eta emankizun programa bat barne. Erakusketa hau “ikasgela” gisa erabiliko da ikasturte honetan, eta helburu izango du kuradoretzaren berariazko ikuspegiaren ebaluazio bateratua egitea, filmen, artxiboko materialen eta bestelako baliabide artistikoen arteko konexio ez kanonikoak bilatzeko. Hausnarketa bateratu hori gure kultura digitalaren testuinguru garaikidean zinematografia lan historikoak aurkezteari buruzkoa ere bada. Lehen fasearen ondoren, ikasturteko proposamen nagusia egingo da: parte hartze aktiboa kuradoretzako ikerketan eta “Zin Ex.”en bigarren edizioa (2021).

  • Zinemaldia eraikitzen

    Moduloak: 1, 4, 5

    Donostiako Zinemaldiak zuzendutako irakasgaia da, eta egituratuko da zinema jaialdien iragana, oraina eta etorkizuna ardatz hartuta. Iraganari buruzko saioetan, nazioarteko jaialdien historia konparatua eta Donostiako Zinemaldiaren historia espezifikoa jorratuko dira. Oraineko saioak, berriz, ikasleen eta Donostiako Zinemaldiaren taldeko kideen arteko elkarrizketa luzeak izango dira. Etorkizuneko saioak, azkenik, hautaketari eta programazioari buruzkoak izango dira esklusiban, eta zinemaren hainbat esparrutako gonbidatuak etorriko dira, jaialdien etorkizuna irudikatzen laguntzeko. 

  • Soinu zinematografikoaren behatoki iraunkorra

    Moduloak: 2, 3, 4, 5

    Behatokia zeharkakoa izaten da ikasturte osoan, eta soinuarekin lotutako prestakuntzako, praktikarako eta ikerketarako gunea izaten da. Gai finkoak izateaz gain, taldekideen premietara eta unean uneko premietara egokitzen da; horregatik, praktikarekin eta egiten ari diren proiektuekin lotuta egoten da, bai soinua hartzean, bai postprodukzioan. Gainera, Behatokiak beste ikasgaiekin konexioak ere egiten ditu, soinuaren arloan oinarrituta, eta ikasturte osoan oihartzunen ganbera bat sortzen da.

  • Beste zinema kamera

    Moduloa: 2

    Zinematografoaren hastapenetan, irudiak erregistratzen zituen kamerak irudi horiek proiektatzeko ere balio zuen. Une bat harrapatzeko biradera aktibatzen zuen operadorea bera arduratzen zen arrasteko engranajeari bira eginarazteaz, filma errebelatu ondoren irudi horiek berak pantaila batean partekatzeko. Zein unetan bereizi ziren bi eginkizun (eta bi kamera) horiek eta, batez ere, zer ondorio izan zituen horrek? Zergatik ikusten dugu proiekziogilearen lanbidea, gaur egun eta ia-ia filmaren arrastea mekanizatu zenetik eta banaketa zirkuituak sortu zirenetik, kamera operadorearen lanbidearekiko hain arrotz eta hain urruneko? Cinématèque Française erakundearen sortzaile Henri Langlois-ek zioen bere zinema kamera proiektatzeko kamera zela; baieztapen horrek proiekzioaren artea aldarrikatzearen garrantzia nabarmentzen du. Ikasgai honetan, unitate zahar eta jatorrizko hori berreskuratu nahi da, ikuspegi bikoitz batetik begiratuta. Ikuspegi teoriko-kontzeptuala bata, giza kulturan proiekzioari (itzal eta argi konoari) buruzko hausnarketa ia genealogikoa eginez. Ikuspegi zabalagoa eta tekniko-praktiko zorrotza bestea, antzinakoa den eta ahaztuta dugun baina jatorriz zinematografikoa den lanbide hau ikasteko: proiekziogilearen lanbidea. Carlos Muguiro eta Asier Armentalekin.

  • Film eta bideoa arte garaikidearen espazioan

    Moduloa: 2

    Sakon aztertuko ditugu film eta bideoen erakusketak arte garaikidearen espazioetan. Modulu honek zinemagintza esperimentala, bideo-artea, zinema politikoa zein artisten film eta bideoen erakusketak, 1990eko hamarkadaren hasiera ezkerokoak, izan dezakeen bilakaera aztertuko du; erakundeek eta arte garaikidearen diskurtsoek hainbat film- eta bideo-kulturatan egindako egokitzapenak landuko dira, eta baita film eta bideoak galeriatan proiektatzearen alderdi praktikoak ere.

  • Euskal zinema: historia duen zinematografia, gorantz datorren zinematografia

    Moduloa: 3

    Irakasgai honek euskal zinemara gerturatzea proposatzen du. Euskal zinemaren jaiotza eta gaur egunera arteko bilakaera zehazteko historikoki testuinguruan kokatzearekin hasiz, euskal zineman zehar errepaso kronologiko eta tematiko bat egingo du, eta sorreratik gaur egunera arte nabarmendutako euskal zinemagileak azalduko ditu; arreta berezia jarriko du gaur egungo euskal zinemagile aktiboen hiru belaunaldietan (edo gehiagotan).

  • Azpitituluen tailerra

    Moduloa: 3

    Azpitituluei buruzko hastapen tailer horretan, azpitituluak jartzeko prozesua osatzen duten fase guztietara hurbilduko dira ikasleak, labur baina sakon. Bereziki saiatuko gara alderdi teknikoak eta praktikoak argitzen, eta arreta txikiagoa eskainiko diegu ikus-entzunezko itzulpenaren xehetasun espezifikoei, horiek Zinema ikasleentzat baino egokiagoak baitira Itzulpengintzako ikasleentzat. Tailer honen ondoren, azpitituluen fitxategi mota desberdinak sortu eta maneiatzeko gai izango dira, beren ikus-entzunezko piezetarako.

  • Pentsatzen duen forma. Bideo-entsaiuaren hastapenak

    Moduloa: 3

    Idazketa eta pentsaera kritikoaren programaren jarraipena. Oraingoan, irudidun idazketatik sortutako pentsamenduaren sorrera lantzen da. Garrantzi berezia emango zaio ikus-entzunezko saioak garatzeari, zinemaren beraren baliabideekin sortutako pentsaera kritikoa sustatzeko asmoz.

  • Musikak pentsatzen duena

    Moduloa: 3

    Zer irakasten digu musikaren teoriak zinemagileei? Ikasgai honetan, musikaren konposizioaren eta egituraren kontzeptuetara hurbiltzea proposatzen da eta, terminoa zabalduz gero, baita beste diziplina artistiko batzuetara ere, zinemaren bi tresna estetiko horiek zalantzan jarri eta bide berriak arakatzeko asmoz.

  • Zinema, gorputza eta performance-a

    Moduloa: 4

    Zinema-eskultura-dantza loturaren oinordeko den lurralde batetik, irudi filmikoa agertzeko eta adierazteko baldintzak aldatzen dira. Gailu filmikoaren, ikusleen eta proiekziogilearen presentzia nabarmenduta, zinema hedatuak gorputzen presentzialtasunarekin izan duen luzaroko lotura arakatuko dugu, hemen eta orainaren berehalakotasuna, eta zinemako espazioaren eta baldintza espazialen zuzeneko esperientziaren nagusitasuna dimentsio plastikoan, geometrikoan, fisikoan, komunitarioan eta sozialean. Zeluloidea material gisa, zinema arte mota a-diziplinar gisa, eta proiekzioa site-specific eta iraupenezko prozesu gisa landuko ditugu. Esperimentazio performatiborako tokia sortzea da kontua, planteamendu koreografikoak ez ezik, ekintza artea, esku-hartze zehatzak edo hitz egindako filmak ere bilduko dituena —betiere zinemaren ideia hedatua eta espazioan duen erresonantzia izanik abiapuntu.

  • Ikerketa, komisariotza eta sorkuntza zinema militantearen artxiboari buruz

    Moduloa: 4

    Ikasgai honetan, 1960ko eta 1970eko hamarkadetako zinema militantearen kulturei buruz berriki garatu diren ikerketako, komisariotzako, artxiboko eta sorkuntzako jardunbideak arakatzea proposatzen da. Helburua zera da, orainalditik, zinema gailenaren historiatik bazterrean geratu diren esperientziak modu kritikoan berraztertu dituzten gailuak eta tresnak aztertzea. Komisario, zinemagile eta ikertzaileek zinema militantearen artxiboarekin izandako solasaldi kritikoen azterketan oinarrituta, elkarrekin hausnartuko dugu aztergai hau gainditzen duen galdera bati buruz: nola jarrai dezakegu pentsatzen eta praktikan jartzen zinemagintzako irudiaren ahalmen politikoa?

  • Complex Mediako bildumen kudeaketa eta tratamendua

    Moduloa: 4

    Ikus-entzunezko dokumentuak ez dira soilik zinemateka edo film artxiboenak. Ikus-entzunezkoa beste hainbat arlotan, esate baterako artean, ere erabiltzen den euskarri edo adierazpidea da Hori horrela, arte garaikideko museoetara ikus-entzunezko bildumak iristen dira, zeinetan nahastu egiten baitira askotariko euskarri eta teknologiak, tratamendu eta kudeaketa espezifikoa behar dutenak.

  • (ikus-entzunezko) Unibertsoen eraikuntza

    Moduloa: 4

    Ikasgai honetan, modu espezifikoan lantzen dira soinu-unibertsoen diseinuaren eta eraikuntzaren etapa guztiak: ideiagintza, lan-jarraibideak, irudiarekiko harremanak, soinutik sortutako proiektuen eraketa, nahasketa, etab. Irudien eta soinuaren zentzumen anitzeko indarra. Irudi eta soinuen zentzumen-estimulazio sinestesikoa eta haien indar paradoxikoaren artikulazioa zinemagintzan.

  • Digital to film

    Moduloa: 4

    Filmaren grabazio digitala funtsezko tresna bihurtu da proiektuak film formatuan aurkeztu behar dituzten zinemagile eta artista digitalentzat.  Teknika honetan, irudi digitala transferitzen da zinema itxura lortzeko eta, horretaz gain, hasieran filmean grabatutako proiektu batean elementu digitalak eta efektu bereziak txertatzeko aukera ere ematen du. Teknika honek eskaintzen dituen sorkuntzako aukera guztiak arakatuko ditugu tailerrean.

  • Kode irekiko tresna digitalak ikus-entzunezko artxiboetarako

    Moduloa: 5

    Eskolaren hasieran artxibo formatuei buruzko sarrera bat egingo dugu. Oinarri horren gainean, ikasleek software librea eta kode irekiko softwarea modu praktikoan aztertuko dituzte, hala nola FFmpeg (artxiboen konbertsioa), QCTools (kalitate kontrola), AEO-Light (soinu optikoen pistak ateratzeko) eta DCP-o-matic (DCPak egiteko), baita multimedia irakurgailuak ere. Filmak eta bideoak digitalizatzeko azpiegiturari eta lan prozesuei dagokienez, hainbat baliabide aurkeztu eta horiei buruz eztabaidatuko dugu, eta aurrekontu txikiko ingurune zailetan ezartzeko moduko aukerei bereziki erreparatuko diegu. Eskola bukatzeko, datuak gordetzeari eta datuen migrazioari buruzko deskribapena egingo dugu, eta hondamendien plangintza eta berreskuratzea ere aztertuko ditugu.

  • Argitalpenak eta zinema: papera, pantaila, testua eta irudia mugimenduan

    Moduloa: 5

    Bi ingurune horien arteko harremanen azterketa, irakasleen esperientzia profesionalen artean hautatutako argitalpen eta erakusketa batzuk oinarri hartuta. Planteatzen da ikuspegi subjektibo bat erabiltzea, emaitzetatik haratago joan eta prozesuak ere kontuan hartuko dituena, haietan izandako zailtasunak eta porrotak barne. Bereziki, sorkuntza artistikoaren eta filmikoaren esparruko erreferenteak aipatuko dira (egileak, lanak, kontzeptu teorikoak), eta irakasgaiaren dokumentazio gehigarriarekin osatuko dira.

  • Tindatzeen tailerra

    Moduloa: 5

    Hasi zenetik, zinema baliabide koloretsua izan da eta prozesu ugari sortu dira zuri-beltzeko filmari kolorea emateko, hala nola tindatze eta biratze prozesu kimikoak, eskuz margotzea, Technicolor teknika eta emultsio modernoak lortzea; zineman beti erabili izan da kolorea adierazpide artistiko moduan. Tailer honetan, zinemaren jatorrizko kolorea eta teknika horiek zinemagile eta artistei eskaintzen dizkieten aukera estetikoak aztertuko ditugu.

  • Inprimagailu optikoa: denboraren makina txikia

    Moduloa: 5

    Positibo baten kopia egiteko, jatorrizko materialaren tamaina aldatzeko eta, aldi berean, filmetan efektu bereziak sortzeko erabiltzen da. Inprimatze optikoa postprodukzioko teknika digitalak sortu aurrekoa da. prozesu honetan, irudia fotograma batean inprimatzen da eta kopiatzeko aukera ez ezik, aldatzeko aukera ere ematen du. Tailer honetan, gailuak eskaintzen dituen sorkuntzako aukerak eta aukera estetikoak arakatuko ditugu.

  • Irudiaren tratamendu digitalak (II): Diamant

    Moduloa: 6

    Filmak zaharberritzeko Diamant softwarea filmak zaharberritu, garbitu eta konpontzeko tresna profesionala da. Kataluniako filmategiko arduradun digitalak ematen du tailerra, eta zaharberritze digitalaren prozesuan lan fluxua optimizatzen ikasiko dugu.